Serwis Rok Zbigniewa Herberta.
Ta strona wymaga nowszej wersji Flash Playera.
Mozesz pobrac go za darmo uzywajac ponizszego linku.
Potrwa to tylko chwilę.
![]() 12 grudnia o godz. 10.00 i 12.00 oraz 13 grudnia o godz. 9.30, 11.30 i 19.00 Teatr im. Juliusza Osterwy w Gorzowie zaprasza na spektakl pt. „ŻEGNAJ KSIĄŻĘ” w reżyserii Rafała Matusza, inspirowany życiem i twórczością Zbigniewa Herberta. W ramach obchodów Roku Herberta Teatr im. J. Osterwy oddaje hołd Wielkiemu Poecie, który w latach 60. pracował w Gorzowie jako kierownik literacki, a gorzowska scena jest jedynym teatrem w Polsce, z którym był związany zawodowo. Spektakl zrealizowano w ramach Programu „Herbert” ogłoszonego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego” Na scenie ani razu nie pada nazwisko „Herbert”. Pokazujemy nieodgadnione możliwości Losu, różne wersje wydarzeń: jak mogło się potoczyć życie Poety, który pracuje w banku na etacie; co by się stało, gdyby aktor pragnący zagrać Hamleta, nie odtrącił swojej Ofelii i nie poddał się złudnemu przekonaniu, iż sztuki i życia nie da się pogodzić; co z Żoną, która przez całe życie opiekowała się Starym, i jak sama mówi, była tylko po to, aby on mógł tworzyć? Co z Muzą, która w imię miłości poświęciła rodzinę? A Stary, który dokonując swoistego rozrachunku z życiem, zadaje sobie pytanie: czy rzeczywiście Poezja była najważniejsza? Wybór szaleństwa z obawy przed normalnością, która zabija sztukę, jest równoznaczny z utratą: miłości, bliskich, poczucia bezpieczeństwa, Ojczyzny. Opowiadamy o byciu pomiędzy i nigdy na zawsze; o talencie, który jest darem przeklętym. Iwona Kusiak, autor ![]() Spektakl o duchowości, o pęknięciu, o rozdwojeniu. Odklejeniu od świata, gdzie sfera duchowa jest przeciwstawiona materialnej. „Z pęknięcia między mną i światem rodzi się poezja”. Duchowość bywa przekleństwem, ograniczeniem, wyklucza tzw. „normalne życie”. W tym spektaklu pokazujemy te wykluczające się sfery; pokazujemy, że świat metafizyczny wymaga pełnego poświęcenia. Można być „skażonym duchowością” w egzystencjalnym sensie, tkwić w poczuciu, że „nieszczęście jest twórcze”. Pamiętam ks. Tischnera, który przestrzegał przed taką postawą. „Panie Rafale, pan jest skażony egzystencjalizmem. Niech pan się cofnie, bo tam jest tylko ciemność” Rafał Matusz, reżyser Data prapremiery: 30.11.2008 r. Scena Kameralna Iwona Kusiak "Żegnaj Książę" Spektakl powstały z inspiracji życiem i twórczością Zbigniewa Herberta Reżyseria: Rafał Matusz Scenografia: Gustaw Nawrocki Muzyka: Adam Bałdych ![]() Obsada: Stary : Michał Anioł Żona: Teresa Lisowska-Gałła Poeta: Cezary Żołyński Muza: Beata Chorążykiewicz Hamlet: Jan Mierzyński Ofelia: Karolina Miłkowska-Prorok
| ||||
![]()
| ||||